Хабарҳо

Ин ташаббус аҳаммияти махсуси сиёсӣ, ҳуқуқӣ ва иҷтимоӣ дошта, ба таҳкими арзишҳои умумибашарӣ, пешгирии низоъҳо ва фароҳам овардани шароити мусоид барои зиндагии осоиштаи наслҳои имрӯз ва оянда равона шудааст. Дар раванди таърихии рушди тамаддуни башарӣ халқи тоҷик бо мероси пурғановати илмӣ, фарҳангӣ ва сиёсиву ҳуқуқии худ саҳми назаррас гузоштааст. Таърихи ....

Сулҳ яке аз арзишҳои олӣ ва неъмати бебаҳои инсоният мебошад. Ҳеҷ як ҷомеа бе сулҳу субот наметавонад ба рушди иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангӣ ноил гардад. Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки таҷрибаи талхи ҷанги шаҳрвандиро аз сар гузаронидааст, имрӯз аҳамияти сулҳро аз ҳар кишвари дигар бештар дарк мекунад. Аз ҳамин сабаб, Тоҷикистон дар ....

Воқеан омили асосии ба миён омадани ин ҷашн ҳамон ҷанги девонавор аст, ки душманон бароямон таҳмил карданд. Чӣ тавре ки аз саҳифоти таърих бароямон маълум аст, дар ҷараёни ин ҷанги таҳмилӣ дар Тоҷикистон, ки аз моҳи майи соли 1992 шурӯъ шуда ва дар моҳи июни соли 1997 бо имзои Мувофиқатномаи ....

«Бигзор, ин қатънома ҳамчун санади муҳимми байналмилалӣ ба таҳкими дӯстиву ҳамкории байни халқҳо, густариши фарҳанги сулҳ ва бунёди ҷаҳони амну осуда барои наслҳои имрӯзу оянда мусоидат намояд» Эмомалӣ Раҳмон Мояи сарафрозиву сарфарозист, ки дар даврони соҳибистиқлолии кишвар мардуми сарбаланду сарафрози тоҷик бо дороии таъриху тамаддун ва фарҳанги куҳанбунёди беш ....

Сулҳ неъмати бузургтарин ва арзишмандтарин сарвати башарият мебошад. Ҳеҷ ҷомеа бе сулҳу субот наметавонад ба пешрафти устувор, рушди иқтисодӣ, ҳифзи ҳуқуқи инсон ва тарбияи насли солиму соҳибмаърифат ноил гардад. Дар шароити ҷаҳони муосир, ки пур аз таҳдидҳо, низоъҳо ва мушкилоти нав мебошад, таҳкими сулҳ ба яке аз муҳимтарин вазифаҳои ҷомеаи ....

Дар таърихи башарият арзише болотар аз сулҳ вуҷуд надорад. Сулҳ танҳо набудани ҷанг нест, балки муҳити созандаест, ки дар он инсон озодона меомӯзад, меҳнат мекунад, эҷод менамояд ва бо умед ба оянда зиндагӣ мекунад. Агар осмони Ватан соф бошад, хандаи кӯдак беғаш садо медиҳад, чархи зиндагӣ бемонеа мечархад ва умеди ....

Дар ҷаҳони муосир, ки бо низоъҳои мусаллаҳона, терроризм, ифротгароӣ, тағйирёбии иқлим, муҳоҷирати иҷборӣ ва дигар таҳдидҳои глобалӣ рӯ ба рӯ мебошад, масъалаи таҳкими сулҳ ба яке аз муҳимтарин вазифаҳои ҷомеаи байналмилалӣ табдил ёфтааст. Маҳз дар чунин шароити ҳассос Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти роҳбарии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти ....

(дар партави ташаббуси байналмилалии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон оид ба эълон гардидани «Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ барои наслҳои оянда (солҳои 2027-2036)») Яке аз хусусияти рушди ҷаҳони муосир мавҷудияти масъалаҳои ҷиддии глобалӣ мебошад, ки на танҳо ба сарнавишти инсонҳо, гурӯҳҳои иҷтимоӣ, миллатҳо, табақаҳои ....

Дар охири солҳои 80-уми асри гузашта (XX) дар собиқ иттиҳоди шуравӣ равандҳои сиёсӣ оғоз ёфтаанд, ки бо оғози демократикунонии ҷомеъаи шуравӣ алоқаманд буданд. Дар воқеъ баъди барҳам хурдани иттиҳоди шуравӣ 9-уми сентябри соли 1991 дар Иҷлосияи Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон қарор ва изҳорот «Дар бораи истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» қабул ....

Дар ҷаҳони муосир ҳифз, истифодаи оқилона ва идоракунии устувори захираҳои об ба яке аз масъалаҳои муҳимтарини сиёсӣ, иқтисодӣ, экологӣ ва ҳуқуқии байналмилалӣ табдил ёфтааст. Тағйирёбии иқлим, обшавии пиряхҳо, афзоиши аҳолӣ, маҳдуд гардидани дастрасӣ ба оби тоза ва боло рафтани талабот ба ин неъмати ҳаётбахш ҷомеаи ҷаҳониро водор месозанд, ки барои ....

Қабу Қатъномаи Маҷмаи Умумии Созмони Милали Муттаҳид таҳти унвони «Даҳсолаи байналмилалӣ оид ба таҳкими сулҳ барои наслҳои оянда, солҳои 2027–2036» боз як дастоварди муҳими дипломатияи байналмилалӣ ва саҳми арзандаи Ҷумҳурии Тоҷикистон дар пешбурди рӯзномаи ҷаҳонии сулҳ ба ҳисоб меравад. Ин ташаббус ба таҳкими фарҳанги сулҳ, рушди ҳамкориҳои байналмилалӣ, пешгирии низоъҳо ....

Вақте сухан дар бораи "авф" меравад, пеш аз ҳама бахшидан ва аз гуноҳи ҳамдигар гузаштан дар назар дошта мешавад. "Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон дар бораи авф" аз лаҳзаи қабул гардиданаш ҳамчун иқдоми башардӯстонаи давлат барои сабук намудани ҷазои маҳкумшудагон ва озод шудани онҳо аз зиндон пешбинӣ шудааст. Ҳадафи асосии ин қонун ....

«Ман ба Шумо сулҳ меорам» Эмомалӣ Раҳмон Дар шароити кунунӣ, ки ҷомеаи ҷаҳонӣ бо таҳдидҳои гуногун, аз ҷумла муноқишаҳои мусаллаҳона, терроризм, ифротгароӣ, ҷинояткории муташаккили фаромиллӣ, тағйирёбии иқлим, муҳоҷирати маҷбурӣ ва дигар мушкилоти глобалӣ рӯ ба рӯ мебошад, масъалаи ҳифзи сулҳу амнияти байналмилалӣ аҳамияти аввалиндараҷа пайдо кардааст. Таҷрибаи даҳсолаҳои охир нишон ....

Сулҳ бузургтарин неъмати зиндагии инсон аст. Ҳеҷ арзише дар ҷаҳон наметавонад ҷойгузини оромӣ, амният ва зиндагии осоиштаи мардум гардад. Таърих гувоҳ аст, ки ҷангҳо шаҳрҳоро вайрон мекунанд, иқтисодҳоро хароб месозанд, фарҳангҳоро аз байн мебаранд ва сарнавишти миллионҳо одамонро дигаргун менамоянд. Аммо сулҳ баръакс, ҷомеаҳоро муттаҳид мекунад, барои рушду тараққӣ заминаи ....

Ҷаҳони имрӯза дар марҳалаи хеле ҳассос ва печидаи таърихӣ қарор дорад. Рушди босуръати технология, ҷаҳонишавӣ ва табодули фарҳангҳо дар баробари эҷоди имкониятҳои беназир, инсониятро бо таҳдидҳои наву бесобиқа низ рӯ ба рӯ кардаанд. Дар ин миён, сулҳ на танҳо ҳамчун ҷанг ё низоъ, балки ҳамчун заминаи асосии зиндагӣ, рушдиустувор ва ....