Хабарҳо

Дар ҳамоиши идонае, ки санаи 11 март ба муносибати 114-солагии Рӯзи матбуоти тоҷик дар бинои Филармонияи давлатии Тоҷикистон ба номи Акашариф Ҷӯраев баргузор гардид, дар қатори чандин рӯзномаҳои давлативу соҳавӣ ва ҷамъиятӣ нашрияи «Набзи милитсия»-и Академия низ барои иштироки фаъолона дар инъикоси рӯйдодҳои муҳими сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоию фарҳангии мамлакат, ....

“Ҷашни байналмилалии Наврӯз яке аз ойинҳои дӯстдоштаи мардуми саросари ҷаҳон буда, бо моҳияти инсондӯстонаи худ аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ ҳамчун дастоварди беназири фарҳангии башарият эътироф гардида, ба шарофати фарҳанги худ дар саросари ҷаҳон машҳур гаштааст. Хислатҳои нодире, ки дар кас некию файзу баракат, шодию саодат, бахту саодат ва ишқи зиндагиро ....

“Дар фарҳанги мардуми мо ҷашни фархундаи Наврӯз ниҳоят азизу арҷманд буда, махсусан ба шарофати соҳибистиқлолӣ ба таври оммавӣ, бо иштироки хурду бузурги мардум доир мегардад.Ин ҷашни умумимиллӣ барои халқи мо мероси таърихӣ ба шумор меравад, зеро он аз гузаштагони дурамон ба ёдгор мондааст. Боиси ифтихор аст, ки дар поку беолоиш ....

“Наврӯз бо обу хок, марзу бум ва рӯҳи тамадунсози ниёгони мо пайванди азалӣ дошта, расму ойинҳои он рамзҳое дорад, ки аз замонҳои бостонӣ то имрӯз рӯзгори фарҳангиву ободгар ва инсондӯсту таҳаммулгарои морро ҳамроҳи мекунанд”.Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ РаҳмонНаврӯз яке аз қадимтарин ва пуршукӯҳтарин ҷашнҳои ....

Наврӯз дар Тоҷикистон бо шарофати Истиқлолияти давлатӣ эҳё гардида, шукӯҳу шаҳомати тоза пайдо кард ва ба яке аз ҷашнҳои бузургу муқаддаси миллии мардуми тоҷик табдил ёфт. Эмомалӣ Раҳмон. Наврӯз яке аз қадимтарин ва муҳимтарин ҷашнҳои мардумони форсзабон буда, ба ҷаҳониён ҷашнеро бахшидааст, ки дар асоси меҳру садоқат, хираду ....

Боиси ифтихору сарфарозии мо, тоҷикон, кулли форсизабонони олам ва дигар кишварҳои ҳавзаи фарҳангии Наврӯз аст, ки аз соли 2010-ум инҷониб Наврӯзи аҷам дар сатҳи байналмилалӣ ва бо шукуҳӯ шаҳомати хоса таҷлил карда мешавад. Ҷаҳонӣ гардидани Наврӯз имкон медиҳад, ки аҳли башар ба ин падидаи нодири бостонӣ ҳарчи бештар таваҷҷуҳ зоҳир ....

Дар таърихи фарҳанги мардуми ориёнажод ҳеҷ як анъана ва расму ойине чун ҷашни хуҷастапай ва фархундаи Наврӯз азизу арҷманд нест. Наврӯз пайвандгари насли имрӯза бо расму ойин, арзишҳои эстетикӣ, меҳру садоқат ва анъанаҳои ниёгон мебошад.Наврӯз аз қадимтарин ва густурдатарин ҷашнҳои мардумони ориёнажод буда, таърихи беш аз панҷҳазорсола дорад. Чунонки аз ....

Наврӯз ҷашни бузурги миллии мо – тоҷикон ва оғози соли нави аҷдодӣ аст, ки ба пешвози фарорасии он табиат ва тамоми мавҷудоти олам эҳё мешавад ва дар ҷону руҳи инсонҳо умед ба зиндагӣ ва дӯст доштани он дигарбора зинда мегардад.Яъне Наврӯз айёми гузариш ба фасли нави зиндагӣ, пирӯзии гармӣ бар ....

Суманак яке аз анъанаҳои қадимӣ ва дӯстдоштатарини мардуми тоҷик ба шумор меравад. Ин таоми миллии ширин, ки асосан дар рӯзҳои ҷашни Наврӯз пухта мешавад, на танҳо як ғизо, балки рамзи дӯстӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва оғози зиндагии нав мебошад. Таърихи суманак ба садсолаҳо пеш бармегардад ва то имрӯз ҳамчун як суннати зебои ....

“Наврӯз ин ҷашни некӣ бар бадӣ аст. Накӯкориро мепазирад. Бахшидани гуноҳҳоро мепазирад. Чунин ҷашн дар дунё камназир аст” Эмомалӣ Раҳмон Дар фарҳанги мардуми тоҷик анъанаҳое ҳастанд, ки аз умқи таърих сарчашма гирифта, то имрӯз зинда ва пойдор мондаанд. Яке аз чунин суннатҳои арзишманд ва дерина омода кардани суманак мебошад. Ин ....

Суманак (сумалак) зеббахши асосии дастархони наврӯзи ба ҳисоб меравад. Аммо шояд кам одамон дар бораи пайдоиши ин хӯроки миллии тоҷикон маълумоти дақиқ дошта бошад. Ривояту қиссаҳои зиёде вуҷуд доранд,ки таърихи куҳан доштани ин анвои хӯрокаро далолат менамояд Тибқи як ривоят дар замонҳои хеле қадим қавме дар тараддуди ҷашнгирии Наврӯз буданд. ....

Имрӯз барои мо тоҷикон ва кулли кишварҳои ҳавзаи тамаддуни Наврӯз боиси ифтихор аст, ки ин ҷашни куҳану бостонӣ ва ҷашни зебои табиат аз тарафи созмони Милали Муттаҳид ҳамчун ҷашни байналмилалӣ эълон шуд. Ин дастоварди арзишманд натиҷаи азму талоши муштарак ва пайгириҳои чандинсолаи Точикистон ва чандин давлатҳои дӯсту бародар бошад. Наврӯз ....

Дар даврони соҳибистиқлолии Тоҷикистон Наврӯз ҳамчун мероси фарҳанги миллӣ ва ҷашни муқаддаси ниёгон мазмуну шукӯҳи тоза пайдо кардаст. Боиси ифтихор аст, ки ҷашни Наврӯз ҳамасола дар сарзамини камназирамон дар фазои мубораки истиқлолу ваҳдати миллӣ бо самимияти хосса ва шукргузории том таҷлил мегардад. Наврӯз решаҳои амиқи таърихӣ дошта, пайдоиши он ба ....

Ба падару модарон, омӯзгорон ва аҳли ҷомеа муроҷиат карда, бори дигар таъкид намоям, ки ба масъалаи нигоҳубин ва таълиму тарбияи дурусти фарзандон бо камоли масъулият муносибат намоянд. Мо бояд дар хотир дошта бошем, ки ояндаи давлату миллат аз насли босаводу донишманд, соҳибкасбу соҳибҳунар, соҳибмаърифату соҳибфарҳанг, дур аз таассубу хурофот, ватандӯсту ....

Ҷашни Наврӯз яке аз қадимтарин ва пурмазмунтарин ҷашнҳои фарҳангии тоҷикон ба ҳисоб меравад. Ин ҷашн рамзи эҳёи табиат, оғози фасли баҳор ва навшавии зиндагии инсон мебошад. Наврӯз дар тӯли ҳазорсолаҳо аз насл ба насл гузашта, ба як арзиши муҳими фарҳангӣ табдил ёфтааст. Имрӯз Наврӯз на танҳо ҷашни як миллат, балки ....